Düğünler ne için yapılır? İki gencin yuvasını yapmak için, gerçektende daha kız isteme sürecinden başlayarak nişanlılık, düğün öncesi yapılan hazırlıklar, düğün sırasında yapılan tartışmalar ve düğünden sonra yapılan dedikodular ve gelecekte boşanmaya götüren sebeplerle gençlerin yuvasını yapıyorlar! Ama konumuz bu değil, bu konuya daha sonra değineceğiz, ancak ilgilenenler için “boşanma” konusunda yazdığım “Ha gayret boşanmaya az kaldı” kitabımda geniş açıklama bulunabilir.

            İki genç evlenirken düğüne gidenler çam sakızı çoban armağanı bütçeleri elverdiğince hediye götürürler, tarihimizden gelen çok güzel bir davranıştır bu, ve umarım sonsuza kadar güzel geleneğimiz böylece gider, Buradaki amaç bu iki gencin yuva kurmalarında bizim de katkımız olsun, çorbada bizimde tuzumuz bulunsun, bu iki gencin yuvalarını yapmalarına biraz da biz katkıda bulunalım düşüncesidir. İki genç hayata yeni başlıyorlar. Olur ya bunların ellerinde avuçlarında yoktur diye hediye götürürler.

            Günümüzde öyle mi? Artık düğünler bir ticari organizasyon haline geldi.

           İnsanlar düğüne çağrılacak insanların listesini yaparken yakınlık, samimiyet derecelerine bakmıyorlar ne kadar takı gelir onların hesaplarını yapıyorlar. Öyle düğün sahipleri var ki ellerinde isimsiz zarf ile dolaşıyorlar ve sizinle karşılaştıklarında üzerini doldurup hemencecik orada davetiyenizi veriveriyorlar, soy isminizi bile bilmiyorlar ama ne gam adınızın sonuna bir de bey yazdılar mı oldu size özel bir davetiyle.

            Bazı düğün sahipleri hesap ettikleri kâr torbadan çıkmayınca daha önce gittikleri düğün sahiplerini arayarak “ben sana bir kart getirmiştim sen niye 100 Tl getirdin veya gelmedin” diyebiliyor.

            Düğünde yapılan gösteriş ve israf ise insanın içini sızlatıyor, insanlığınızdan utanıyorsunuz.

            Bahane hazır oğlumu/kızımı evlendiriyorum. Hayatta bir kere evlenecekler. Onlar her şeyin en iyisine layıklar.

            Yalanın büyüklüğüne bakar mısınız?

            Bu konuda değil bir makale, binlerce kitap yazılsa yine de bu riyakârlığı anlatamazsınız. İki gencin yuvasını yapmak için girilen yolda sadece düşünülmeyen bu iki genç, herkes her şeyi düşünüyor, çiçekçisi, düğün salonu sahibi, çalgıcısı, şekercisi, düğüne davet edilen, düğün sahibi, ana babalar, akrabalar herkes ama herkes bir şekilde amacına ulaşıyor da uzun vadede tek amacına ulaşamayan herhalde bu iki genç.

            Zavallı çocuklar.