TRT 2’de bir program izlemiştim, yaşlı bir adamın bir günlük geçim savaşını anlatıyordu. Erzurum’un bir karakış sabahı 70 lik dede 70 lik karısı hasta olduğu için her zaman pişirdiği keteleri bu sefer kendisi pişirmiş ve aksayan bacağına dayanak yaptığı bastonu ile plastikten yapılan bir kutu içinde ketelerini satıyordu.

Satabilirse bu para ile yarınki keteleri için malzeme alacak ve artanı da geçimi için kullanacaktı.

Kışın etkili soğuk günlerinden biriydi, arkadaşım ile araba ile giderken bir adamın minibüsü kaçırmamak için kucağında birkaç aylık çocuğu ile koştuğunu gördük ancak ne yazık ki kaçırdı. Arkadaş ile döndük ve adamı gideceği yere götürmek için teklifte bulunduk önceleri biraz tereddüt etti. Çocuğu görünce üzüldüğümüzü ve minibüsü kaçırdığını gördüğümüzü gideceği yere kadar götüreceğimizi söyledik. Eşinin de olduğunu söyledi. Türkçeyi biraz zor konuşuyordu. Bir kaç adım geriden bir kadın geldi bindirdik ve evlerine kadar götürdük, çocuk soğuk almış hasta imiş bir süredir hastanedeymişler ve çocuğu hastaneden çıkarmışlar. Çok fakir oldukları belli, ayrıca şehrin bitiminde gecekondularını görünce bir lokma ekmeğe muhtaç olduklarını da anladık.

Şimdi düşünüyorum ekmeğinin peşinde koşan ve hiçbir şeyden haberi olmayan 70’lik dede ile Türkçeyi zor konuşan fakir kardeşimin ortak yönü nedir? İkisi de ekmeğinin peşinde ve günlük kaygıları ile geçinmeye çalışıyorlar, ne siyaset, ne düşmanlık, ne kin hiç birisinin kapısının önünden bile geçmemiş. Bunlar birbirlerine düşmanca tavır besleyebilirler mi?

İç içe geçmiş bu insanları birbirlerine düşman etmemeliyiz. Hiçbirisinin ne kinle ne düşmanlıkla bir alakası yok, her zaman bunlar birbirlerinin yanında olmuyorlar mı? Düğünlerde birlikte halay çekip, cenazelerde birlikte ağlamıyorlar mı? Hepsi bir küçük ekmek peşinde değil mi?

Herkesi sağduyulu olmaya davet ediyorum.

Aklıma bir şiirin birkaç mısrası geliyor;

Duygular kirlendikçe ekmeğe yağ sürülür.

Getirecek kârların hesapları görülür.

Karşı çıkan herkesin defteri de dürülür.

            İnsanlar savaşırken hep tacirler gülmesin

            Ne olur bu dünya da savaşanlar olmasın

Kirletmeyin çocuğun o tertemiz yüzünü

Kin besletip bozmayın derindeki özünü

Savaşla açtırmayın bu dünyaya gözünü

            Bütün doğan çocuklar savaş nedir bilmesin

            Ne olur bu dünyada savaşanlar olmasın.